Posts Tagged ‘SGGS p 518’

SGGS pp 517-519, Goojri Ki Vaar, M: 5, Pauris 1-6.

SGGS pp 517-519, Goojri Ki Vaar, M: 5, Pauris 1-6.

 

ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫  ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

Rāg gūjrī vār mėhlā 5   Ik▫oaʼnkār saṯgur parsāḏ.

 

A (vaar) ballad in Raag Goojri by the fifth Guru. Invoking the One all-pervasive Creator who may be known with the true guru’s grace.

 

Note: This is the second Vaar of Raag Goojri. This phenomenon of a second Vaar occurs in five Raags namely Gaurri, Goojri, Ramkali, Maaroo and Basant. Interestingly all these Vaars are by the fifth Guru. There is also a third Vaar in Raag Ramkali, not authored by a guru but by the bards Balwand and Sataa.

 

ਸਲੋਕੁ ਮ: ੫ ॥ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰੁ ਆਰਾਧਣਾ ਜਿਹਵਾ ਜਪਿ ਗੁਰ ਨਾਉ ॥ ਨੇਤ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੇਖਣਾ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਨਣਾ ਗੁਰ ਨਾਉ ॥ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਠਾਉ ॥

Salok mėhlā 5.  Anṯar gur ārāḏẖ▫ṇā jihvā jap gur nā▫o. Neṯrī saṯgur pekẖ▫ṇā sarvaṇī sunṇā gur nā▫o. Saṯgur seṯī raṯi▫ā ḏargėh pā▫ī▫ai ṯẖā▫o.

 

Prologue by the fifth Guru. (Aaradhna) remembering the Almighty Guru (antar-i = within) in the mind and (jap-i) recounting (naau) Divine virtues (jihva) with the tongue;

(peykhna) seeing the Almighty (satiguru) true guru (neytri) with the eyes, i.e. seeing the Creator everywhere in the creation; (sunanaa) listening to (naau) the virtues of the Master (sravani) with the ears.

This is done by those (ratiaa) imbued with (satiguru) the Almighty true guru, i.e. those who emulate the virtues and obey the commands of the Almighty; they (paaiai) find (tthaau = place) acceptability (dargah) in Divine court – for union with the Creator.

 

Message: Anyone who wishes to unite with the Creator should try and obey the Master with all his/her organs i.e. with the total being.

 

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਏਹ ਵਥੁ ਦੇਇ ॥ ਜਗ ਮਹਿ ਉਤਮ ਕਾਢੀਅਹਿ ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥੧॥

Kaho Nānak kirpā kare jis no eh vath ḏe▫e. Jag mėh uṯam kādẖī▫ah virle ke▫ī ke▫e. ||1||

 

Says Nanak the fifth: (Jis no) those to whom the Almighty (kirpa kar-e) is kind to (d-e-i) grant this (vath = substance) gift – of living by Divine virtues and commands,

Such people (kaaddheeah-i = known as) are called (utam = sublime) virtuous but are (keyee key-i) few and (virley) rare (mah-i) in (jag) in the world. 1.

 

ਮ: ੫ ॥ ਰਖੇ ਰਖਣਹਾਰਿ ਆਪਿ ਉਬਾਰਿਅਨੁ ॥ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਅਨੁ ॥ ਹੋਆ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵਿਸਾਰਿਅਨੁ ॥

Mėhlā 5.  Rakẖe rakẖaṇhār āp ubāri▫an. Gur kī pairī pā▫e kāj savāri▫an. Ho▫ā āp ḏa▫i▫āl manhu na visāri▫an.

 

Prologue by the fifth Guru. (Rakhanhaar-i) the protector (aap-i = IT-self) Almighty (rakhey) protects by (ubaarain-u = raising) pulling one out of vices.

(Kaaj-i = work) everything (savaarian-u = transformed) becomes favourable when the Master (paa-e) by places one (pairi) at the feet of, i.e. enables to find, the guru and follow his teachings.

(Aap-i = IT-self) the Master (hoaa) is (daiaal = compassionate) kind not to let the seeker (visaarian-u) forget IT.

 

ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਭਵਜਲੁ ਤਾਰਿਅਨੁ ॥ ਸਾਕਤ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਬਿਦਾਰਿਅਨੁ ॥
Sāḏẖ janā kai sang bẖavjal ṯāri▫an. Sākaṯ ninḏak ḏusat kẖin māhi biḏāri▫an.

 

IT placed one (sang-i) in the company of (saadh janaa) the seekers – and causing to follow them – (taarian-u) ferries across (bhavjal-u) the world-ocean – to unite with IT-self and not be born again.

But (maah-i) in (khin) a moment, i.e. instantly, (bidaarian-u) destroys – makes tings unfavorable for – (saakat) those who forget the Master for material gains, (nindak = slanderes) wish ill for the seekers or are (dust) vicious.

ਤਿਸੁ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਟੇਕ ਨਾਨਕ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ॥ ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥

Ŧis sāhib kī tek Nānak manai māhi.  Jis simraṯ sukẖ ho▫e sagle ḏūkẖ jāhi. ||2||

 

Says the fifth Nanak: We should (t-ek = support) to look to (tis-u) that (sahib) Master (maah-i) in (manai) the mind,

by (simrat = remembering) invoking (jis-u) whom (sagl-e) all (dookh = pains) sufferings (jaah-i) go. 2.

 

Page 518

 

ਪਉੜੀ ॥ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ਪੁਰਖੁ ਅਗਮੁ ਅਪਾਰੀਐ ॥ ਸਚੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਚੁ ਨਿਹਾਰੀਐ ॥ ਕੂੜੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿਛੁ ਤੇਰੀ ਧਾਰੀਐ ॥

Pa▫oṛī.  Akul niranjan purakẖ agam apārī▫ai. Sacẖo sacẖā sacẖ sacẖ nihārī▫ai. Kūṛ na jāpai kicẖẖ ṯerī ḏẖārī▫ai.

 

(Pauri) stanza. The Almighty is (akul = without lineage) self existent, (niranjan) untouched by the world-play, (purakh-u) all-pervasive, (agam) physically un-reachable – not perceived by the senses, and (apaareeai) infinite.

IT is (sacho sachaa) eternal; IT is (sach-u) real and so is (nihaareeai) what we see, i.e. nature.

There is (na kichh-u) nothing in (teyri) Your (dhaareeai) creation (jaapai) seems (koorr-u = false) unreal, O Creator.

 

ਸਭਸੈ ਦੇ ਦਾਤਾਰੁ ਜੇਤ ਉਪਾਰੀਐ ॥ ਇਕਤੁ ਸੂਤਿ ਪਰੋਇ ਜੋਤਿ ਸੰਜਾਰੀਐ ॥ ਹੁਕਮੇ ਭਵਜਲ ਮੰਝਿ ਹੁਕਮੇ ਤਾਰੀਐ ॥

Sabẖsai ḏe ḏāṯār jeṯ upārī▫ai.  Ikaṯ sūṯ paro▫e joṯ sanjārī▫ai.  Hukme bẖavjal manjẖ hukme ṯārī▫ai.

 

You are (daataar-u = giver) the beneficent Master, who (dey = give) provides the wherewithal for (j-et) whatever numbers You (upaareeai) created.

Like the beads in a rosary, You have (proey) strung everything in (ikat-u) one (soot-i = thread) string, i.e. control everything, (sanjaareeai) keep them together (jot-i = light) with Your powers.

(Hukm-e = with command) at Your will You keep some (manjh-i) in (bhavjal) the world-ocean and (taareeai = cause to float) ferry others across it, i.e. keep some in cycles of reincarnation while unite others with You.

 

ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਧਿਆਏ ਸੋਇ ਜਿਸੁ ਭਾਗੁ ਮਥਾਰੀਐ ॥ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਲਖੀ ਨ ਜਾਇ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਲਿਹਾਰੀਐ ॥੧॥

Parabẖ jī▫o ṯuḏẖ ḏẖi▫ā▫e so▫e jis bẖāg mathārī▫ai.  Ŧerī gaṯ miṯ lakẖī na jā▫e ha▫o ṯuḏẖ balihārī▫ai. ||1||

 

O (jeeo) revered (prabh) Master, (soey) only one (jis-u) who has (bhaag) fortune 

(mathaareeai) on the forehead, i.e. on whom You bestow grace, (dhiaaey) pays attention to (tudh-u = you) Your virtues and commands – as guide for life.

(Teyri) Your (gat-i) state, and (mit-i) measure, i.e. Your Being and powers (na jaaey) cannot be (lakhi) known; (hau) I (sad) ever (balihaareeai = am sacrifice) adore (tudh-u) You. 1. 

 

————————————

 

ਸਲੋਕੁ ਮ: ੫ ॥ ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸਹਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥ ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਨਉ ਨਿਧਿ ਘਰ ਮਹਿ ਪਾਹਿ ॥ ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਮਾਹਿ ॥ ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਤਾ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥

Salok mėhlā 5.  Jā ṯūʼn ṯusėh miharvān acẖinṯ vasėh man māhi.  Jā ṯūʼn ṯusėh miharvān na▫o niḏẖ gẖar mėh pāhi.  Jā ṯūʼn ṯusėh miharvān ṯā gur kā manṯar kamāhi. Jā ṯūʼn ṯusėh miharvān ṯā Nānak sacẖ samāhi. ||1||

 

Prologue by the fifth Guru. O (miharvaan) compassionate Master, (ja) when (too’n) You (tussah-i) are pleased, i.e. it is with Your grace that:

You (vasah-i) come and dwell (maah-i) in the mind – one becomes aware of and lives by laws of nature – (achint-u) without thought/effort.

One (paah-i) finds (nau nidh-i = nine/all treasures) Divine virtues (mah-i) in (ghar = house) the mind.

One (kamaah-i) carries out (mantr) instructions of the guru.

One (samaah-i) merges in You (sach-i) the Eternal, says the fifth Nanak. 1.

 

ਮ: ੫ ॥ ਕਿਤੀ ਬੈਹਨ੍ਹ੍ਹਿ ਬੈਹਣੇ ਮੁਚੁ ਵਜਾਇਨਿ ਵਜ ॥ ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਕਿਸੈ ਨ ਰਹੀਆ ਲਜ ॥੨॥

Mėhlā 5.  Kiṯī baihniĥ baihṇe mucẖ vajā▫in vaj. Nānak sacẖe nām viṇ kisai na rahī▫ā laj. ||2||

 

Prologue by the fifth Guru.  (Kitee) so many people (baihanh-i) sit (baihaney) on seats – of authority – (vjaain-i) playing (much-u) a lot of (vaj) musical instruments, i.e. with pomp and show.

But (vin-u) by not living by (naa) virtues and commands (sach-e) of the Eternal, (laj) honor of (kisai na) no one (raheeaa) is preserved, i.e. honor here and in the hereafter is received only through practice of Naam, says the fifth Nanak. 2.

 

ਪਉੜੀ ॥ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਨ੍ਹ੍ਹਿ ਬੇਦ ਕਤੇਬਾ ਸਣੁ ਖੜੇ ॥ ਗਣਤੀ ਗਣੀ ਨ ਜਾਇ ਤੇਰੈ ਦਰਿ ਪੜੇ ॥

Pa▫oṛī.  Ŧuḏẖ ḏẖi▫ā▫īniĥ beḏ kaṯebā saṇ kẖaṛe. Gaṇṯī gaṇī na jā▫e ṯerai ḏar paṛe.

 

(Paurri) stanza. O Almighty, people (kharrey) standing (san-u) with (beyd) the Vedas and (kateyb) Semitic scriptures, i.e. people of all faiths, (dhiaainh = focus) pray, i.e. they all acknowledge and praise You.

(Ganti) the number of those (parrey = lying) begging at (dar-i) at Your gate, i.e. looking to You, (na jaaey) cannot (gani) be counted.

 

ਬ੍ਰਹਮੇ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਨ੍ਹ੍ਹਿ ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਾ ॥ ਸੰਕਰ ਬਿਸਨ ਅਵਤਾਰ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮੁਖਿ ਭਣਾ ॥

Barahme ṯuḏẖ ḏẖi▫ā▫īniĥ inḏar inḏrāsaṇā.  Sankar bisan avṯār har jas mukẖ bẖaṇā.

 

Those whom people worship pray to You: The Hindu gods (brhamey) Brahma etc. and (Indr) Indra the king of gods sitting on (indraasna) his throne (dhiaanh-i) worship.

(Sankar) Shankar and (avatar) incarnations of (bisan) Vishnu (mukh-i bhanaa) utter Your (jas-u) praises.

 

Message: The deities whom people worship are all subservient to the Almighty. So we should look to One above whom there is none.

 

ਪੀਰ ਪਿਕਾਬਰ ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਅਉਲੀਏ ॥ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ਘਟਿ ਘਟਿ ਮਉਲੀਏ ॥

Pīr pikābar sekẖ masā▫ik a▫ulī▫e. Oṯ poṯ nirankār gẖat gẖat ma▫ulī▫e.

 

The Muslim (peer) religious guides, (pikaabar/paighambar) prophets, (sheikh) a Muslim spiritual and temporal leader, (masaaik) numerous Shaikhs and (aulee-ey) venerated religious leaders also pray to You.

O (nirankaar) Formless Master, You are present (ghatt-i ghatt-i) in every body/mind (ot pot) like warp and woof – yarns in a woven fabric; You (maulee-ey = cause to blossom) give life to all.

 

ਕੂੜਹੁ ਕਰੇ ਵਿਣਾਸੁ ਧਰਮੇ ਤਗੀਐ ॥ ਜਿਤੁ ਜਿਤੁ ਲਾਇਹਿ ਆਪਿ ਤਿਤੁ ਤਿਤੁ ਲਗੀਐ ॥੨॥

Kūṛahu kare viṇās ḏẖarme ṯagī▫ai. Jiṯ jiṯ lā▫ihi āp ṯiṯ ṯiṯ lagī▫ai. ||2||

 

You (karey vinaas-u) destroy – deny union with You – (koorrhu = from falsehood) those living in vices and (tageeai) take forward – to unite with You – (dharmi) the righteous.

But the mortals have no control. On (jit-u jit-u) whatever paths (aap-i = self) You (laaih-i) put them (tit-u tit-u) those paths they (lagaiai = engage) take. 2.

 

————————————–

 

ਸਲੋਕੁ ਮ: ੫ ॥ ਚੰਗਿਆੲ​‍ਂ​‍ੀ ਆਲਕੁ ਕਰੇ ਬੁਰਿਆੲ​‍ਂ​‍ੀ ਹੋਇ ਸੇਰੁ ॥ ਨਾਨਕ ਅਜੁ ਕਲਿ ਆਵਸੀ ਗਾਫਲ ਫਾਹੀ ਪੇਰੁ ॥੧॥

Salok mėhlā 5.  Cẖaʼngi▫ā▫īʼn ālak kare buri▫ā▫īʼn ho▫e ser.  Nānak aj kal āvsī gāfal fāhī per. ||1||

 

Prologue by the fifth Guru. The mortal (aalak-u karey = is lazy) is slow on the path of (changiaaee’n) goodness but (hoey) is (seyr-u = lion) enthusiastic for (buriaaee’n) evil.

(Aj-u) today or (kal-i) tomorrow, i.e. sooner or later, (gaafal) the indifferent person will have (phaahi) a halter on (peyr/pair) the feet, i.e. shall be detained by the messenger of death, says the fifth Nanak. 1.

 

ਮ: ੫ ॥ ਕਿਤੀਆ ਕੁਢੰਗ ਗੁਝਾ ਥੀਐ ਨ ਹਿਤੁ ॥ ਨਾਨਕ ਤੈ ਸਹਿ ਢਕਿਆ ਮਨ ਮਹਿ ਸਚਾ ਮਿਤੁ ॥੨॥

Mėhlā 5.  Kiṯī▫ā kudẖang gujẖā thī▫ai na hiṯ.  Nānak ṯai sėh dẖaki▫ā man mėh sacẖā miṯ. ||2||

 

Prologue by the fifth Guru. Our (hit-u = love) liking and practice of (kiteeaa) numerous (kuddhang) wrong ways (na theeai) does not remain (gujhaa) hidden from You – but these might be done inadvertently.

(Sah-i) O Master, (tai) You (ddhakia) cover up the faults of those who have You (mah-i) in (man) mind (sachaa) the Eternal Master as (mit-u) friend, says the fifth Nanak. 2.

 

ਪਉੜੀ ॥ ਹਉ ਮਾਗਉ ਤੁਝੈ ਦਇਆਲ ਕਰਿ ਦਾਸਾ ਗੋਲਿਆ ॥ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਰਾਜੁ ਜੀਵਾ ਬੋਲਿਆ ॥

Pa▫oṛī.  Ha▫o māga▫o ṯujẖai ḏa▫i▫āl kar ḏāsā goli▫ā.  Na▫o niḏẖ pā▫ī rāj jīvā boli▫ā.

 

(Pauri) stanza. O (daiaal) compassionate Master, (hau) I (maagau) ask (tujhai) from You – this benediction: (Kar-i) make me (daasa) the servant of (golia) your slaves, i.e. of those who live by Your virtues and commands – so that I may follow them.

(Bolia = uttering) by remembering and emulating Your virtues, I (jeeva = remain alive) do not succumb to vices and (paai) attain (raaju= kingdom) sublime status by way of attaining (nau nidh-i = nine/all treasures) the ultimate comfort/happiness through union with You.

 

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦਾਸਾ ਘਰਿ ਘਣਾ ॥ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨਿਹਾਲੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਜਸੁ ਸੁਣਾ ॥

Amriṯ nām niḏẖān ḏāsā gẖar gẖaṇā. Ŧin kai sang nihāl sarvaṇī jas suṇā.

 

There is (ghanaa) plenty of (nidhaan-u = treasure) wealth of (naam-u) awareness of Divine virtues and commands (ghar-i = inthe house) in the minds of Your (daasa) servants/devotees.

(Tin kai) in their (sang-i) company, I shall (sunaa) listen to (jas-u) praise of your virtues, follow them in practice and (nihaal-u) attain happiness.  

 

ਕਮਾਵਾ ਤਿਨ ਕੀ ਕਾਰ ਸਰੀਰੁ ਪਵਿਤੁ ਹੋਇ ॥ ਪਖਾ ਪਾਣੀ ਪੀਸਿ ਬਿਗਸਾ ਪੈਰ ਧੋਇ ॥

Kamāvā ṯin kī kār sarīr paviṯ ho▫e.  Pakẖā pāṇī pīs bigsā pair ḏẖo▫e.

 

(Kamaava) carrying out (tin ki) their (kaar = work) practices, (sareer) the body/mind (pavit-u hoey) is purified – of vices.

I shall (bigsaa) feel happy waving (pakhaa) a fan over them, serving them (paani) water and (pees-i = grinding grain) food, and (pair dho-e) washing their feet, i.e. shall serve them in humility.

 

ਆਪਹੁ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ਪ੍ਰਭ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥ ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਦਿਚੈ ਥਾਉ ਸੰਤ ਧਰਮ ਸਾਲੀਐ ॥੩॥

Āphu kacẖẖū na ho▫e parabẖ naḏar nihālī▫ai. Mohi nirguṇ ḏicẖai thā▫o sanṯ ḏẖaram sālī▫ai. ||3||

 

(Kachhoo na) nothing (ho-e) can be done (aapah-u) by myself; please bestow Your (nihaaleeai) sight of (nadar-i) grace, o (prabh) Master.  

(Moh-i) I am (nirgun) without any virtues; please (dichai) give me (tthau) place – in the company of (sant) the seekers (dharam saaleeai = place for doing duties) to carry out my duties – in obedience of Your commands. 3.

 

———————————–

 

Note: This fourth Paurri or stanza of the second Goojri Ki Vaar is of the fifth Guru and has two Sloks or prologues, also of the fifth Guru, preceding it. The message from all these is that we humans should ever keep the Creator and IT’s commands in mind in every activity. We would then achieve the objective of human birth to unite with IT.

 

ਸਲੋਕ ਮ: ੫ ॥ ਸਾਜਨ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਕੀ ਹੋਇ ਰਹਾ ਸਦ ਧੂਰਿ ॥ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਹਾਰੀਆ ਪੇਖਉ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੧॥

Sājan ṯere cẖaran kī ho▫e rahā saḏ ḏẖūr.  Nānak saraṇ ṯuhārī▫ā pekẖa▫o saḏā hajūr. ||1||

 

Prologue by the fifth Guru. O (saajan = friend) Almighty, I wish to (sad) ever (hoey raha) be (dhoor-i) the dust of (teyrey) Your (charan) feet, i.e. ever be in Your service/obedience.

I place myself in (tuhaaeeaa) Your (saran-i = sanctuary) care and obedience and wish to (sadaa) ever (peykhau) see you (hajoor-i) present with me – never to be oblivious of Your commands. 1.

 

ਮ: ੫ ॥ ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਅਸੰਖ ਹੋਹਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਜਿਸੁ ਨਾਨਕ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ॥੨॥

Mėhlā 5. Paṯiṯ punīṯ asaʼnkẖ hohi har cẖarṇī man lāg.  Aṯẖsaṯẖ ṯirath nām parabẖ jis Nānak masṯak bẖāg. ||2||

 

Prologue by the fifth Guru. (Asankh) countless (patit = fallen) transgressors (puneet hoh-i) are purified – give up vices – by (laag) putting (man-u) the mind (charni) on the feet of (har-i) the Almighty, i.e. by submitting to Divine commands.

(Jis-u) one who is (mastak-i bhaag = fortune on forehead) so destined based on past deeds, s/he lives by (naam-u) virtues and commands of (prabh) the Almighty and is purified – for which purpose people take ritual baths at (atthsatth = sixty eight) numerous (teerath) places of pilgrimage. 2.

 

ਪਉੜੀ ॥ ਨਿਤ ਜਪੀਐ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨਾਉ ਪਰਵਦਿਗਾਰ ਦਾ ॥ ਜਿਸ ਨੋ ਕਰੇ ਰਹੰਮ ਤਿਸੁ ਨ ਵਿਸਾਰਦਾ ॥

Pa▫oṛī.  Niṯ japī▫ai sās girās nā▫o paravḏigār ḏā.  Jis no kare rahamm ṯis na visārḏā.

 

(Paurri) stanza by the fifth Guru. (Saas-i) with every breath and (giraas-i) morsel of food, we should (nit) ever (japeeai = remember) keep in mind and act by (naau) commands of (parvadigaar = nurturer) the Almighty.

(Jis no) one on whom IT (karey) bestows (rahamm) grace, IT does not (visaarda) forget, i.e. such a person never faces troubles.

 

ਆਪਿ ਉਪਾਵਣਹਾਰ ਆਪੇ ਹੀ ਮਾਰਦਾ ॥ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ਬੁਝਿ ਵੀਚਾਰਦਾ ॥

Āp upāvaṇhār āpe hī mārḏā.  Sabẖ kicẖẖ jāṇai jāṇ bujẖ vīcẖārḏā.

 

(Aap-i = IT-self) the Almighty is (upaavanhaar) the Creator as well as (maarda = kills) the destroyer, i.e. birth and death are ordained by the Creator.

Being (jaan-u) omniscient, IT (jaanai) knows (sabh-u kichh) everything – whatever the creatures think and do –, (bujh-i) understands and (veechaarda) considers before taking a decision.

 

Page 519

 

ਅਨਿਕ ਰੂਪ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਕੁਦਰਤਿ ਧਾਰਦਾ ॥ ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਇ ਸਚਿ ਤਿਸਹਿ ਉਧਾਰਦਾ ॥

Anik rūp kẖin māhi kuḏraṯ ḏẖārḏā. Jis no lā▫e sacẖ ṯisėh uḏẖārḏā.

 

IT (dhaarda) takes (anik) numerous (roop) forms (kudrat-i) in nature (khin maahi = in a moment) every moment – natural phenomena are dynamic.

(Jis no) one whom IT (laaey) puts (sach-i = in truth) on the righteous path, IT (udhaarda) saves (tisah-i) that person – from temptations.

 

ਜਿਸ ਦੈ ਹੋਵੈ ਵਲਿ ਸੁ ਕਦੇ ਨ ਹਾਰਦਾ ॥ ਸਦਾ ਅਭਗੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਨਮਸਕਾਰਦਾ ॥੪॥

Jis ḏai hovai val so kaḏe na hārḏā.  Saḏā abẖag ḏībāṇ hai ha▫o ṯis namaskārḏā. ||4||

 

(Jis dey) one on whose (val-i) side (hovai = be) IT takes – in fight with vices -, (su) that person (kadey na) never (haarda) loses – the game of life, i.e. does not fail to unite with the Creator.

The Almighty’s (deebaan-u = court) authority (hai) is (abhag-u = unbreakable) inviolable; 

(hau) I (namaskaarda) obey obeisance to (tis-u) IT – humbly submit to IT’s commands. 4.

 

—————————————-

 

ਸਲੋਕ ਮ: ੫ ॥ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਛੋਡੀਐ ਦੀਜੈ ਅਗਨਿ ਜਲਾਇ ॥ ਜੀਵਦਿਆ ਨਿਤ ਜਾਪੀਐ ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥੧॥

Salok mėhlā 5.  Kām kroḏẖ lobẖ cẖẖodī▫ai ḏījai agan jalā▫e.  Jīvḏi▫ā niṯ jāpī▫ai Nānak sācẖā nā▫o. ||1||

 

Prologue by the fifth Guru. We should (chhoddeeai) forsake (kaam-u) lust, (krodh-u) anger and (lobh-u) greed; (deejai jalaaey) burn them (agan-i) in fire, destroy them.

And should (nit) ever (jaapeeai) keep in mind (naau) virtues and commands of (saacha) the Eternal – as guide for life – (jeevdiaa =alive) as long as we live, says the fifth Nanak. 1.

 

ਮ: ੫ ॥ ਸਿਮਰਤ ਸਿਮਰਤ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਸਭ ਫਲ ਪਾਏ ਆਹਿ ॥ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਦੀਆ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥

Mėhlā 5.  Simraṯ simraṯ parabẖ āpṇā sabẖ fal pā▫e āhi.  Nānak nām arāḏẖi▫ā gur pūrai ḏī▫ā milā▫e. ||2||

 

Prologue by the fifth Guru. By (simrat simrat) ever remembering (aapna = own) our (prabh) Master, i.e. living by Divine virtues or commands – in other words by laws of nature – (sabh) all (phal paaey aah-i = fruits are received) objectives are achieved.

The ultimate objective is for the soul to unite with the Creator; one who (araadhiaa) remembers (naam-u) Divine virtues and commands under (poorai) the perfect guru’s guidance, the guru (deeaa milaa-e = causes to unite) facilitates his/her union with the Creator. 2.

 

ਪਉੜੀ ॥ ਸੋ ਮੁਕਤਾ ਸੰਸਾਰਿ ਜਿ ਗੁਰਿ ਉਪਦੇਸਿਆ ॥ ਤਿਸ ਕੀ ਗਈ ਬਲਾਇ ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸਿਆ ॥

Pa▫oṛī.  So mukṯā sansār jė gur upḏesi▫ā.  Ŧis kī ga▫ī balā▫e mite anḏesi▫ā.

 

(Paurri) stanza. One (j-i) who is (updeysia = instructed) guided by the guru, (so) that person (mukta = emancipated) breaks bondage to the world-play – becomes free of vices.

(Tis ki) his/her (balaaey) tormenter, i.e. temptations in the world-play, (gaee) leave him/her and (andeysia) apprehensions (mittey =erased) disappear. 

 

ਤਿਸ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਲੁ ਹੋਇ ॥ ਜਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨਿਹਾਲੁ ਪਾਪਾ ਮੈਲੁ ਧੋਇ ॥

Ŧis kā ḏarsan ḏekẖ jagaṯ nihāl ho▫e.  Jan kai sang nihāl pāpā mail ḏẖo▫e.

 

(Kai sang-i) in the company of (jan = servant) a seeker of the Almighty one (dhoey) washes off (mail-u) the filth of (paapa) wrong-doings and remains (nihaal-u) happy.

(Jagat-u = world) people (nihaal-u hoey) are happy to (deykh-i) see (tis ka) his/her (darsan) sight, i.e. to meet him/her.

 

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ਓਥੈ ਜਾਪੀਐ ॥ ਮਨ ਕਉ ਹੋਇ ਸੰਤੋਖੁ ਭੁਖਾ ਧ੍ਰਾਪੀਐ ॥

Amriṯ sācẖā nā▫o othai jāpī▫ai.  Man ka▫o ho▫e sanṯokẖ bẖukẖā ḏẖarāpī▫ai.

 

(Othai = there) in the company of the seekers (amrit-u) the life-giving (naau) virtues of (saacha) the Eternal (jaapeeai) are remembered – as guide for life.

With this, all objectives are attained; (santokh-u) contentment (ho-e = happens) comes (kau) to (man) the mind; (bhukhaa) the craving mind (dhraapeeai) is satiated as nothing is left wanting.

 

ਜਿਸੁ ਘਟਿ ਵਸਿਆ ਨਾਉ ਤਿਸੁ ਬੰਧਨ ਕਾਟੀਐ ॥ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਾਟੀਐ ॥੫॥

Jis gẖat vasi▫ā nā▫o ṯis banḏẖan kātī▫ai.  Gur parsāḏ kinai virlai har ḏẖan kẖātī▫ai. ||5||

 

(Jis-u) one in whose (ghatt-i) mind (naau) Divine virtues and commands (vasiaa) abide, (tis-u) his/her (bandhan) bondage to the world-play is (kaatteeai) cut – s/he is emancipated.

But (kinai) some (virlai) rare person (khaatteeai = earns) acquires (dhan-u) the wealth of (har-i = Almighty) awareness of Divine virtues and commands, (gur parsaad-i) with the guru’s grace/guidance, i.e. by finding and following the guru. 5.

 

—————————————-

 

ਸਲੋਕ ਮ: ੫ ॥ ਮਨ ਮਹਿ ਚਿਤਵਉ ਚਿਤਵਨੀ ਉਦਮੁ ਕਰਉ ਉਠਿ ਨੀਤ ॥ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਕਾ ਆਹਰੋ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਨਾਨਕ ਕੇ ਮੀਤ ॥੧॥

Salok mėhlā 5.  Man mėh cẖiṯva▫o cẖiṯvanī uḏam kara▫o uṯẖ nīṯ. Har kīrṯan kā āhro har ḏeh Nānak ke mīṯ. ||1||

 

Prologue by the fifth Guru. I (chitvau = think) have this (chitvani) thought (mah-i) in my (man) mind; (neet) ever (utth-i = get up) be ready (udam kar-u = make effort) to live by Divine virtues and commands.

O Almighty (meet) friend (key) of the fifth Nanak, please (d-ehu) grant me (aaharo) eagerness to (keertan = sing praises) remember virtues of You (har-i) the Almighty. 1.

 

ਮ: ੫ ॥ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਮੂਲਿ ॥ ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀਆ ਮਰਉ ਵਿਚਾਰੀ ਸੂਲਿ ॥੨॥

Mėhlā 5.  Ḏarisat ḏẖār parabẖ rākẖi▫ā man ṯan raṯā mūl.  Nānak jo parabẖ bẖāṇī▫ā mara▫o vicẖārī sūl. ||2||

 

Prologue by the fifth Guru.  (Dhaar-i) casting (dristt-i) sight, i.e. with IT’s grace, (prabh-i) the Master (raakhia) saves from bondage to the world-play; (man-u) mind and (tan-u) body are (rataa) imbued, i.e. thoughts and actions are guided, (mool-i = with the root) by love of the Almighty.

 Says the fifth Nanak: (Sool-i) pains of (jo) those (bhaaneeaa) liked by (prabh) the Master feel (vichaari) helpless and (marau = die) leave. 2.

 

ਪਉੜੀ ॥ ਜੀਅ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਇ ਸੁ ਗੁਰ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰਿ ॥ ਛੋਡਿ ਸਿਆਣਪ ਸਗਲ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿ ਧਰਿ ॥

Pa▫oṛī.  Jī▫a kī birthā ho▫e so gur pėh arḏās kar.  Cẖẖod si▫āṇap sagal man ṯan arap ḏẖar.

 

(Pauri) stanza. (Hoey) should there be (birtha) affliction (ki) of (man) the mind, (s-u) for that (kar-i) make supplication (pah-i) to (gur) the Almighty Guru – to deliver from it.

Do it sincerely; (chhodd-i) put aside (sagal) all (siaanap) wisdom/cleverness; (arap-i dhar-i = make offering) dedicate (man-u= mind) thoughts and (tan-u = body) actions to the Almighty – live in obedience to IT.

 

ਪੂਜਹੁ ਗੁਰ ਕੇ ਪੈਰ ਦੁਰਮਤਿ ਜਾਇ ਜਰਿ ॥ ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਭਵਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਤਰਿ ॥

Pūjahu gur ke pair ḏurmaṯ jā▫e jar. Sāḏẖ janā kai sang bẖavjal bikẖam ṯar.

 

Find the guru; (poojahu) worship (pair) feet of, i.e. follow, the guru so that (durmat-i) evil thinking (jaa-e jar-i = is burnt) is banished.

Join holy congregation; (sang-i) in company of (saadh janaa) the seekers (tar-i) swim across (bikham-u) the difficult (bhavjal) world-ocean of vices – overcome vices and unite with the Creator.

 

ਸੇਵਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦੇਵ ਅਗੈ ਨ ਮਰਹੁ ਡਰਿ ॥ ਖਿਨ ਮਹਿ ਕਰੇ ਨਿਹਾਲੁ ਊਣੇ ਸੁਭਰ ਭਰਿ ॥

Sevhu saṯgur ḏev agai na marahu dar.  Kẖin mėh kare nihāl ūṇe subẖar bẖar.

 

(Seyvhu = serve) obey (deyv) the enlightener (satigur) true guru – to live righteously – and you will not (marah-u) die (ddar-i) in fear, i.e. will have nothing to fear, (agai = ahead) in the hereafter.

The Almighty (subhar bhar-i) fully fills (ooney) empty vessels (khin mah-i) instantly, i.e. grants virtues to the virtue-less – frees them from vices – and (karey) makes them (nihaal-u) happy.

 

ਮਨ ਕਉ ਹੋਇ ਸੰਤੋਖੁ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਹਰਿ ॥ ਸੋ ਲਗਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵ ਜਾ ਕਉ ਕਰਮੁ ਧੁਰਿ ॥੬॥

Man ka▫o ho▫e sanṯokẖ ḏẖi▫ā▫ī▫ai saḏā har.  So lagā saṯgur sev jā ka▫o karam ḏẖur. ||6||

 

By (sadaa) ever (dhiaaeeai) paying attention to, i.e. living by, virtues and commands of (har-i) the Almighty with the guru’s guidance – in other words being guided to live by laws of nature, (santokh-u) contentment (hoey = happens) comes to the mind.

But only (so) that person (lagaa = engages) applies the self to (seyv = service) following 

(satigur) the true guru (ja kau) to whom (karam-u) Divine grace is bestowed (dhur-i) from the origin, i.e. the Creator. 6.

 

 

Search

Archives